*پسر دانشکده* ،ویدئو کلیپی با محدودیت در پخش از تلویزیون فرانسه

این ویدئو کلیپ ،کاری از *گروه موسیقی فرانسوی indochine* هستش که به موضوع هموفوبیا‌ی نهفته در جامعه اشاره می‌کنه و منظور از این نهفته بودن هموفوبیا ،اینه که خیلی‌ از مردم علیرغم اینکه بشکل مستقیم ،نفرت و هراسشون رو نسبت به دگرباشان جامعه نشون نمیدن ولی‌ در مقابل آزار و خشونت بر علیه اونها هم ،چشماشون رو می‌بندن و خودشون رو به ندیدن میزنن.

این ویدئو کلیپ بدلیل محتوای خشونت آمیزی که داره ،فقط بعد از ساعت ۱۰ شب و برای تماشا نکردن نوجوانان ،اجازه پخش از تلویزیون فرانسه رو بهش دادن ولی‌ کارگردان این ویدئو کلیپ و یکی‌ از فعال حقوق دگرباش در فرانسه ،معتقدن که خشونتی که در جامعه فرانسه و بر علیه دگرباشان وجود داره ( مخصوصاً بعد از تصمیم گیری برای آزادی ازدواج همجنسگرایان ) ،خیلی‌ بیشتر از خشونت موجود در این فیلمه و شاید فلمهای اینچنینی بتونن برای جلوگیری از این خشونتی که نسبت به دگرباشن وجود داره ،موثر تر از اقدامات سازمانها و سایر تشکل‌های مدافع حقوق دگرباشن عمل کنن.

راستش ،بعضی‌ صحنه‌های این کلیپ ،آدم رو یاد صحنه اعدام در خیابونهای ایران و تماشا کردن مردم میندازه و چیز جالب دیگه اینه که آخر این کلیپ ،اون پسر در بالای صلیب ،از همه تشکر میکنه که به نظر می‌رسه واسه اینه که اگرچه اون نتونست به ملاقات مردم بره ولی‌ اونها به دیدنش اومدن.

ترجمه بخش‌های از این ترانه :

… اینجا داره بهم یاد میده که من بعد‌ها ،زندگی‌ آروم و راحتی‌ با مردم دور و برام نخواهم داشت چونکه من واسه اونها ،که زندگی‌ آروم و معمولی‌ دارن ،آدم خیلی‌ متفاوتی بنظر میا‌م و با اینکه من از دنیای اونها خوشم میاد ولی‌ اونها هیچ علاقه‌ای به من نشون نمیدن و پشت سرم حرفایی میزنن که من از بابتش متأسفم و هیچ کاری هم واسه جلوگیری از این تنفر از دستم بر نمیاد ،ولی‌ با اینهمه دلم می‌خواد که بدیدنشون برم و دوستشون باشم.

… من اینو میدونم که در نظر اونها ،من مثل همه آدمای بد قلق دیگه ،می‌تونم واسه شون دردسر بوجود بیارم ولی‌ من اگه خودمو قبول داشته باشم و اعتماد بنفسم رو بدست بیارم ،حتا اگه یکمی هم ضعف و سستی توی من باشه ،باز همه چیز خوب پیش میره و دلم میخواد که بدیدن این مردم برم و دوستشون باشم … … … پس بیاین واسه نشون دادن افتخارتی که ازش دم می‌زنیم و یا خشم و تنفری که در ماها وجود داره ،همینجا یک بار دیگه همدیگر رو ملاقات کنیم.

http://jetzt.sueddeutsche.de/texte/anzeigen/571290/Homophobie-auf-dem-Schulhof


Advertisements

دربارهٔ ebibluenews1

من یک همجنسگرا هستم و از بابت آن افتخار میکنم.
این نوشته در دسته‌بندی نشده ارسال شده. این نوشته را نشانه‌گذاری کنید.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

w

درحال اتصال به %s